- See more at: http://www.all4blogs.gr/arthra/kante-aytomata-ta-exoterika-link-na-anoigoyn-se-neo-parathyro#sthash.CzJeFc1E.dpuf Counting SMiLES: Φεβρουαρίου 2013

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Hi 5 - Ποια είναι τα πέντε που αγαπώ μες στο σπιτικό?

Μου άρεσε πολύ η ιδέα της αγαπημένης μου Γιωργίας για το παιχνίδι Hi 5 - Φώτο  αλλά δεν σκόπευα να συμμετάσχω γιατί ο χρόνος μου στη μπλογκόσφαιρα είναι περιορισμένος, ο σύζυγος μουρμουράει, τα ασιδέρωτα ψηλώνουν, τα παιδιά πεινάνε!

Έλα όμως που μερικές μερικές θα με λιντσάρανε αν δεν ακολουθούσα!  Ονόματα να μην πω....Μαρίααααααα και Κατερίνα. A και η ίδια η Γιωργία φυσικά που απογοητεύτηκε απο την αφεντιά μου!  Να την στεναχωρούσα? Δεν το ήθελα!

Τι να κάνω και εγώ η δόλια, μάζεψα τα κομμάτια μου και έκανα το καθήκον μου.  Παιδεύτηκα γιατί αγαπημένα αντικείμενα που δεν ζω χωρίς αυτά δεν έχω.   Φωτογράφισα λοιπόν αντικείμενα-έπιπλα που αγαπώ για κάποιο λόγο.  Είναι όλα χρωματιστά όπως θα δείτε γιατί το σπίτι μας είναι χρωματιστό, λίγο προς το φοιτητικό θα έλεγα αλλά δεν μας νοιάζει, το ΖΟΥΜΕ στο φουλ! Δεν έχουμε κλειστά σαλόνια, έπιπλα που δεν αγγίζουν τα παιδιά ή καναπέδες με πλαστικό σκεπασμένους, όπως έκαναν οι παλιότεροι.


Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Ένα βραβείο είναι λίγο τόσο λίγο....δύο βραβεία είναι λίγα τι να πωωωωω, τρία βραβεία όμως?

Λίγο πριν τα βραβεία Όσκαρ κινηματογράφου, έχουμε και τις απονομές βραβείων μεταξυ bloggers.  Μόνο που εδώ δεν έχουμε κριτικές επιτροπές και Χρυσά αγαλματίδια. Απλές εξομολογήσεις και λίγη περιέργεια να μάθουμε κρυφά μυστικά η μιά της άλλης.

Τρεις αγαπημένες φίλες μου χάρισαν ένα βραβείο.
 

Η καινούρια μου σχετικά φίλη αλλά πολύ γλυκιά και ταλαντούχα Φωτεινή του Little Treasures Handmade,
Η τρελούτσικη, αυθόρμητη και καταπληκτική δασκάλα μουσικής, η  Ροδούλα του H Αννούλα στην κατασκήνωση και
Η φοβερή, πολυτάλαντη και πολυπράγμων Κάτια των Marilise2 και Stars and icicles,
με τίμησαν λοιπόν και τις ευχαριστώ πολύ πολύ γιατί κάθε βραβείο είναι δείγμα εκτίμησης.

Πρέπει λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας 11 τυχαία πράγματα για την αφεντιά μου:


1.  Ο πρώτος μου έρωτας ήταν στο Δημοτικό, ο Δημητρης Α.  Τον αγαπούσα πολύ αλλά εκείνος δεν με ήθελε και με έλεγε υδροκέφαλη επειδή θεωρούσε ότι έχω μεγάλο κεφάλι! Τι βλάκας!  Δεν καταλάβαινε ότι ήταν το μυαλό μου όλο αυτό????

2. Το πρώτο μου φιλί ήταν γύρω στα 16-17 με τον Βαγγέλη που αγαπούσα τότε (πολύ ερωτιάρα γυναίκα βρε παιδί μου ήμουν μέχρι φυσικά να γνωρίσω τον σύζυξ μου!).  Επειδή δεν ήξερα πώς φιλάνε, διάβαζα ότι περιοδικό κυκλοφορούσε τότε (Μανίνα, Κατερίνα, κλπ) αλλά και Άρλεκιν!  Μου έκανε και μαθήματα ο κολλητός μου ο Αντώνης. Όχι πρακτικά, θεωρητικά. Τελικά στην πράξη δεν ήταν και τόσο δύσκολα:)  (Σςςςς μην μας ακούσει ο αντρούλης μου!).

3. Λατρεύω μουσική, δεν ζω χωρίς αυτήν. Θέλω να ακούω παντού και πάντα. Στο σπίτι, στο αμάξι, στη δουλειά.  Στο σπίτι βάζουμε διαπασών τραγούδια που αγαπάμε και ο μπαμπάς χαμηλώνει μουσική.  Στο αμάξι βάζουμε διαπασών τραγούδια που αγαπάμε και ο μπαμπάς χαμηλώνει μουσική. Στη δουλειά βάζω διαπασών τραγούδια που αγαπάω και το boss χαμηλώνει μουσική!!! Μα πουθενά δεν μπορώ να ακούσω δυνατά???????

4. Πεθαίνω για Depeche Mode και μόλις ακούσω το Enjoy the silence ηδονίζομαι! Είχα πάει στη συναυλία τους τον Οκτώβρη του 2001 και είχα κόψει τις φλέβες μου τότε (μεταφορικά μιλάω). Θα ήθελα να τις ξανακόψω και φέτος το Μάιο που ξανάρχονται! Μάχη θα πάμε να τις κόψουμε παρέα ή είμαστε too old to party????

5. Πολλές φορές φεύγω μια χαρά το πρωί για τη δουλειά και φτάνω να εκνευρίζομαι με την καφρίλα των περισσοτέρων Ελλήνων οδηγών που δεν έχουν παιδεία ούτε στην οδήγηση, εκτός όλων των άλλων!  Δεν δίνουν προταιρεότητα, δεν σου λένε ποτέ ευχαριστώ όταν δίνεις εσύ, χαζεύουν με τα κινητά, κλπ κλπ κλπ

6. Τρελλαίνομαι όταν βλέπω νερό να τρέχει άσκοπα!  Μου το έχει κολλήσει ο μπαμπάς μου από μικρή που ήμουν και τώρα το μεταφέρω στα παιδιά μου.  Όταν βλέπω νοικοκυρές στις γειτονιές που βγάζουν το λάστιχο και χαλάνε άσκοπα κυβικά νερού για να πλύνουν  τα πεζοδρόμια και τους δρόμους ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, μπορεί να μου σηκωθεί η τρίχα και φυσικά να τσακωθώ κάτι που έχω κάνει ουκ ολίγες φορές.

7. Ο άντρας μου δεν είναι πολύ ρομαντικός αλλά πρακτικός θα έλεγα και ορθολογιστής.  Πέρυσι όμως μου έφερε ένα δώρο που συνδυάζει ρομαντισμό με πρακτικότητα....ένα ζευγάρι κόκκινα μποτάκια με καρδούλες και σήματα αγάπης.  Είναι τα αγαπημένα μου!  Τα φοράω και....τον πατάω:)



8. Μπορώ να τρέφομαι με παγωτό χειμώνα-καλοκαίρι! Το αγαπώ, είμαι εθισμένη σε βαθμό βλακείας. Αν ξέρω ότι υπάρχει παγωτό στο ψυγείο, μπορεί να μην φάω φαγητό όλη μέρα αλλά 1 κιλό παγωτό! Οταν ήμασταν μικρές με την αδελφή μου και το μπαμπά μου (άλλους παγωτολάτρεις) φεύγαμε 12 τη νύχτα να πάμε σε ένα ζαχαροπλαστείο στη γειτονιά που έφτιαχνε μαστιχωτό παγωτό και τρώγαμε οι τρεις μας 3 κιλά παγωτό!

9. Μέχρι πριν περίπου 7-8 χρόνια δεν ήξερα ούτε αβγό να βράζω σωστά! Το ήθελαν μελάτο, το έκανα σφιχτό και τούμπαλιν! Τώρα ούσα blogger, όχι μόνο αβγό.....σου φτιάχνω και γιουβαρλάκια και ογκρατέν και banoffee και τάρτα ντομάτας! Αμ πως!

10. Δεν βλέπω ειδήσεις και τηλεόραση γενικότερα.  Αγαπώ τις καλές ταινίες και τις εξαιρετικές σειρές. Για κινηματογράφο δεν το συζητώ! Το έχουμε ξαναπεί άλλωστε, τον λατρεύω.  Πριν κάνουμε παιδιά, νοικιάζαμε με το Στράτο 1-2 κύκλους ολόκληρων σειρών και βλέπαμε επί ώρες!! Είχαμε κολλήσει με το Sex & the City, Prison Break, Bones, 24, κλπ  Τώρα βάζουμε ένα dvd και αν το τελειώσουμε σε 2-3 δόσεις ζήτημα είναι:)

11.  Είμαι πρωινός τύπος και ξυπνάω πάντα με καλή διάθεση. Χαμογελώ στους περαστικούς, στους άλλους γονείς όταν πάμε σχολείο, στις δασκάλες, στο σούπερ μάρκετ, στο βενζινάδικο, στο συνεργείο καθαρισμού της πολυκατοικίας, κλπ  Πολλές φορές τους φαίνεται παράξενο που είμαι πάντα χαμογελαστή αλλά και εμένα μου φαίνεται παράξενο να μην χαμογελάνε όταν τους χαμογελώ!  Στραβά πάει ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε?


ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΔΩΣΩ....ΧΜ
Έχω πολλές μπλογκφιλενάδες που θαυμάζω και παρακολουθώ. Το βραβείο αυτό έχει πάρει σβάρνα τη μπλογκογειτονιά και το έχουν πάρει όλες!  Ήθελα να βρω αγαπημένες φίλες λοιπόν που δεν το πήραν (ακόμα) αλλά τις έχω μέσα στην καρδιά και στον blogger μου. Αυτές είναι οι εξής (με αλφαβητική σειρά):

Στην καλοσυνάτη και υπερταλαντούχα Αναστασία του Έξυπνες Ιδέες που δημιουργεί αριστουργήματα για τα πιτσιρίκια μας. Περάστε και μια βόλτα από το μαγαζάκι της στο etsy να ψωνίσετε το κατιτίς σας. Είναι γουστόζικα, σε πολυ καλές τιμές και τέλεια για δωράκια. Θα τα λατρέψετε.

Στην αξιαγάπητη και πάντα αισιόδοξη Αριστέα του Η ζωή είναι ωραία που διαβάζω κάθε μέρα και εκτιμώ όλο και περισσότερο.  Είναι τόσο ευαίσθητη από τηνμιά αλλά έχει τόση πλάκα από την άλλη και αν θέλετε να το πιστέψετε δεν τρώει ζάχαρη! Μα κόβεται η ζάχαρη????
 
Στην όμορφη και αξιόλογη Δήμητρα του Beauty and the Mist που βρεθήκαμε να έχουμε κοινούς γνωστούς! Μα πόσο μικρός είναι ο κόσμος τελικά! Έχει και η Δημητρούλα μαγαζάκι στο esty με προσωπικές της δημιουργίες. Αξίζει να τις θαυμάσετε και να βάλετε στο μάτι για αγορές. Εγώ έχω ήδη βρει τι θα πάρω!

Στη Γιωργία του Keywoman με τις φοβερές και πρωτότυπες δημιουργίες και την πανέμορφη τετράποδη κόρη Maya!  Όσες ειδικά έχετε σκύλο τρέξτε να δείτε τι έχει φτιάξει. Θα υποκλιθείτε σας λέω στο ταλέντο της!

Στην υπερταλαντούχα κρητικοπούλα Εύη του Beloved Ideas άλλη μια δημιουργική φιλενάδα με ταλέντο και φυσικά μαγαζάκι στο etsy που αν δείτε τι φτιάχνει θα κολλήσετε οι fashion lovers! Έχω σταμπάρει διάφορα και ετοιμάζω παραγγελία!

Στη γλυκιά Θεανώ του Theano a m@mmy on line που θεωρώ πλέον φίλη μου κι ας μην την έχω γνωρίσει ακόμα προσωπικά.  Είναι μία από τις εξαιρετικές bloggers με ανεξάντλητες ιδέες και καλή ψυχή.

Στην Κική του Χαρούμενες φατσούλες στο Νηπιαγωγείο.  Μια φανταστική και ορεξάτη Νηπιαγωγό που κάθε εργασία με τους μαθητές της είναι χάρμα οφθαλμών.

Στην καλλιτεχνική και φρέσκια φιλενάδα μου Μαρώ, του marron που κεντάει με το πληκτρολόγιο κάθε φορά.  Δεν ξέρω αν κεντάει και στην πραγματικότητα γιατί είναι πολυτάλαντη!  Το γεγονός είναι όμως ότι έχει ένα μεγάλο εγκέφαλο και σίγουρα μια τεράστια καρδιά.

Στη μοναδική Σίνα του Είμαι Παιδί που εκτιμώ απεριόριστα και συμπαθώ ιδιαιτέρως. Από τότε που γνωριστήκαμε ήρθαμε ακόμα πιό κοντά. Την θαυμάζω για τη δύναμή της και την ανεξάντλητη υπομονή της. Εννοείται φυσικά για τις ιδέες της και τα χρυσοχεράκια της!!!

Στη Σοφία τη γελαστή από τη γελαστή κλωστή με τα υπέροχα υφασμάτινα κομψοτεχνήματα σε άπειρα σχήματα, σχέδια και χρώματα! Απ' ότι είδα έχει μεγάλη συλλογή βραβείων αλλά αυτό δεν το έχει! χε χε χε. 

Στη γλυκιά Σταυρούλα του Everyday happy home που από το Ντουμπάι και τις καμήλες του, έφυγε και είναι τώρα στην κρύα αλλά γραφική Νορβηγία και σε λίγους μήνες θα την καλωσορίσουμε στην Ελλαδίτσα μας. 

Επειδή δεν θέλω να τις κουράσω και μέχρι να το πάρουν, δεν θα έχουν που να το δώσουν γιατί θα το έχει πάρει όλη η μπλογκογειτονιά, ο μόνος μου όρος είναι να μας πουν 11 τυχαία πράγματα για τον εαυτό τους. Αν θέλουν να το χαρίσουν, να το δώσουν σε όσες θέλουν.

Φιλάκια πολλά σε όλα τα φιλαράκια μου. Φεύγω με κομματάρα για να σας ανεβάσω για το ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο που έρχεται!!!!!


Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Λίγο κρασί, λίγο Ακρόπολη και οι bloggers μου.

Μα γινόταν να μην γράψω εγώ, η πολυλογού της παρέας για τη Β12?
(B12 από την ατάκα της Μαρούς σε σχόλιο στης Ασπασίας......"η Σύνοδος των 12". Όχι όμως G12 αλλά B12, από τις 12 παρευρισκόμενες Bloggers).

Μια εβδομάδα πριν, τέτοια ώρα ήμασταν στη B12.  Σήμερα κοριτσάκια μου έχουμε επέτειο real γνωριμίας!!! Χρόνια μας πολλά πολλά λοιπόν, αληθινά και γλυκά.

via
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία στις φίλες που ήταν να έρθουν  αλλά για σημαντικούς λόγους η καθεμία, δεν τα καταφεραν καθώς και για όσες βρίσκονται μακριά και δεν μπορούσαν.    Η Θεανώ, η  Μάχη, η Βάνα, η Έλενα και η Ελεάννα λοιπόν, ακόμα σφουγγαρίζουν τα δάκρυά τους που έχασαν αυτή την μαγική συνάντηση.  Μην κλαίτε κορίτσια όμως, όπως ήδη καταλάβατε από ΟOOOOOOΛΕΣ μας τις αναρτήσεις, θα το επαναλάβουμε!!!!  Για τις υπόλοιπες φίλες που μένουν μακριά και ξέρω ότι πολύ θα ήθελαν να είναι μαζί μας, το μόνο που έχω να πω είναι να στείλω γράμμα στον Υπουργό Μεταφορών και Εποικοινωνιών, να σας χορηγήσει τα εισιτήρια και να κανονίσουμε Πανελλήνια συνάντηση ξανά!!!!

Η ημέρα είχε καθοριστεί για Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013. Είχα τρελό άγχος.
  • Θα αλληλόσυμπαθηθούμε (που 'σαι Μπαμπινιώτη να με καμαρώσεις)?
  • Πώς θα είναι οι κοπέλες εμφανισιακά (εκτός της Γιάννας και Γιωργίας που ήδη γνώριζα)?  
  • Θα έχει καλό καιρό ή θα έχει καταιγίδα και θα μας πάρει και θα μας σηκώσει?
  • Θα καταφέρω να πάω ή θα αρρωστήσει κανά παιδί, εγώ ή ο μπαμπάς-baby sitter?
  • Τι θα φορέσω? Πώς θα φτιάξω τα μαλλιά μου?
  • Πώς θα φτιάξω την άτιμη την κονκάρδα εγώ η ακαμάτρα χωρίς εκτυπωτή?
  • Θα πάω με αυτοκίνητο ή μετρό?
Κάποια ερωτήματα μπόρεσα να τα απαντήσω και να τα λύσω (ρούχα, μαλλιά, κονκάρδα και αυτοκίνητο), για τα υπόλοιπα έπρεπε να αφεθώ στη μοίρα!

ΤΡΙΧΑ
Την Τρίτη λοιπόν στις 5/2 είχα κανονίσει κούρεμα (τα άτιμα τα κοντά μαλλιά θέλουν συνέχεια συντήρηση και τα δικά μου ήταν σε αφάνα κατάσταση. Μα γινόταν να πάω σαν το Γιοκαρίνη στη συνάντηση???).  Λέω στην κομμώτρια: "Χριστίνα, θέλω να με κάνεις κούκλα, έχω ένα πολύ σημαντικό ραντεβού την Κυριακή".  Πετάγεται η κόρη μου η τσούπρα που είχα πάρει μαζί και της λέει "Θα συναντηθεί με τις φίλες της bloggers και μας έχει πρήξει εδώ και ένα μήνα! Κάν'την όμορφη να τελειώνουμε!". Κατάλαβες??? Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, κρυφό δεν μπορείς να κρατήσεις!


ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ
Πάει το μαλλί λοιπόν.  Τι θα φορούσα? Τζην? Κολάν? Ίσια παπούτσια? Αθλητικά? Μποτάκια? Για τακούνια ούτε λόγος! Μπορεί και να έσπαγα κανά πόδι στο Θησείο σαν κότα έτσι ατσούμπαλα που περπατάω.  Τα ρούχα τα άφησα για τελευταία στιγμή, να με κρίνει η επιτροπή των 3 (Στράτος, Αναστασία, Παναγιώτης).  Επέλεξα απλά, καθημερινά για να αισθάνομαι άνετα.

ΚΟΝΚΑΡΔΑ
Είχα μια κονκάρδα διαφανή οπότε λύθηκε το ένα μέρος του σχεδίου. Έπρεπε να σχεδιάσω και το εσωτερικό και φυσικά να το εκτυπώσω.  Τελευταία στιγμή έφτιαξα κάτι τράτζικ, το έστειλα με @ στον ξαδελφούλη μας που μένει κοντά, το τύπωσε και μου το έφερε μες τη βροχή και το κρύο
(εδώ υπερβάλλω λιγουλάκι για να δώσω έμφαση στο γεγονός).   Τελικά δεν χρησιμοποιήσα κονκάρδα, τσάμπα όλη η φασαρία!

ΜΕΣΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
Είχα κανονίσει να πάω με τη Γιωργία μιας και μέναμε ας πούμε κοντά. Στην πορεία των ημερών, μας προέκυψε και η Μαρία που θα ερχόταν με τη Θεανώ που τελικά δεν τα κατάφερε και για να μην την αφήσουμε μόνη και μας την κλέψει κανένας, συναντηθήκαμε όλες στο Μετρό Μοναστηράκι για να ανηφορίσουμε παρεάκι.  Μιλάω και με την φιλεναδίτσα μου τη Γιάννα και έρχεται και εκείνη μαζί στο Μοναστηράκι και έτσι τα 4/12 του πάγου είχαν ήδη σπάσει.

Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή, λες και θα πήγαινα σε ρομαντικό πρώτο ραντεβού. Κόντευε να βγει από τη θέση της. Είχαμε αγκαλιαστεί οι τέσερις μας καθώς πλησιάζαμε. Είχαμε αγκαλιαστεί και λόγω κρύου αλλά για να πάρουμε δύναμη η μια από την άλλη:)

Φτάσαμε λοιπόν........

Μπαίνοντας μέσα, όχι μόνο έσπασε ο πάγος, αλλά έλιωσε σε χιλιάδες κυβικά νερού!  Γίναμε όλες μια μεγάλη παρέα, χωρίς πηγαδάκια (αυτά τα ξέρετε ήδη, μην σας κουράσω και εγώ). 

Κάποιες κοπέλες που είχαν ήδη φώτο στο προφίλ τους ή σε κάποιες αναρτήσεις, τις κατάλαβα αμέσως (Ασπασία, Βέρα, Σίνα, Callie, Κατερίνα, Μαρία ).  Με τη Μαρώ έπαθα πλάκα γιατί την είχα φανταστεί εντελώς μα εντελώς διαφορετική όπως και με τη Μαρία.  Τη Γιάννα την ήξερα ήδη σχεδόν 15 χρόνια και την Γιωργία την είχα γνωρίσει λίγους μήνες πριν. Τη Σοφία και το υπέροχο blog της δεν τα γνώριζα οπότε δεν είχα πλάσει καμία εικόνα.

Αρχίσαμε την πολυλογία και τις καταθέσεις ψυχής. Μιλήσαμε για τα προσωπικά μας, τα επαγγελματικά μας, τους στόχους μας.  Μιλήσαμε και για άλλα, άσχετα, όπως αυτά που θα έλεγαν 12 καρδιακές φίλες αν είχαν βγει για καφεδάκι. Είπα καφεδάκι, εγώ πήρα κρασάκι και η Γιωργία ποτάκι και εν συνεχεία η Ασπασία και η Βέρα μας ακολούθησαν. Οι υπόλοιπες έμειναν στον καφέ/σοκολάτα.  Την επόμενη φορά θα κανονίσουμε πιό "άγρια" συνάντηση όμως για να λυθούν οι γλώσσες ακόμα περισσότερο! Τ'ακούτε κορίτσια???


Ούτε κονκάρδες φορέσαμε, που οι μισές δηλαδή δεν είχαν φτιάξει. Αξίζει να σημειωθεί για τα πρακτικά, ότι η Βέρα, η Γιάννα και η Callie, έφτιαξαν κονκάρδες-υπερπαραγωγή που άξιζαν βραβείο.

Λίγο κρασί, λίγο Ακρόπολη και οι bloggers μου!


Με σειρά καθίζησης (!) από αριστερά προς τα δεξιά.

Β1. Η Κατερίνα του Positive Thinking Female Code, μια κουκλίτσα, νομίζω η μικρότερη της παρέας, που παρόλο που ήταν αρρωστούλα ήρθε να μας γνωρίσει και να μας θαμπώσει από την ομορφιά, την ηρεμία και την αισιοδοξία της. Ναι, το blog της είναι γεμάτο αισιοδοξία και όμορφους συλλογισμούς που μπορούν να σου αλλάξουν τον τρόπο σκέψης. Γι'αυτό και η πρωτιά στην κατηγορία Books-Poetry-Culture στο διαγωνισμό Greek blogs by Women της ανήκει δικαιωματικά. Διαβάστε και τη συνέντευξη που έδωσε εκεί. Είναι πάντα χαμογελαστή και με μια καλή κουβέντα για όλους.  Παρόλο που δεν γνώριζε σχεδόν καμία από τις υπόλοιπες κοπέλες, τόλμησε να έρθει και να ενταχθεί σε μία μαμαδοπαρέα και να μην είναι σαν τη μύγα μες το γάλα:)

Β2. Η Μαρία του ParentslandGR, μια υπέργλυκια χαμογελαστή αγορομανούλα Μαθηματικός (που δεν της φαίνεται το λειτούργημά της γιατί τους Μαθηματικούς τους έχουμε στο μυαλό μας ολίγον απόμακρους και χλιαρούς ανθρώπους). Ε, η Μαρία πρέπει να είναι η πιό γλυκιά που υπάρχει! Άσε που ταξίδεψε πολλά χιλιόμετρα για να έρθει στην παρέα μας. Άργησε λιγάκι λόγω απόστασης και δεν μπορέσαμε να πούμε πολλά.  Μίλησαν όμως τα μάτια. Όταν χαμογελούσε, έλαμπε το πρόσωπό της. Στο blog της θα δείτε πόσο όμορφα χειροποίητα δωράκια φτιάχνει γι'αυτούς που αγαπά, όμορφες οικογενειακές στιγμές και φυσικά χρήσιμες συμβουλές μαθηματικών για τα τέκνα μας!

Β3. Η Μαρώ. Αχ η καλλιτεχνική Μαρώ του Marron blog που με τούτα και με κείνα που διάβαζα, τα τόσο σοφά εμπνευσμένα λόγια της, την ποίηση, την σκέψη της, το δεύτερο πρόγραμμα που αρέσει και στις δυό μας (και στην πεθερούλα μου), είχα στο μυαλό μου μια κυρία 50+!!!!! Έρχεται η κυρία σου λοιπόν, μια φρέσκια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά.  Έμεινα στήλη άλατος!  Αν είσαι καινούριος αναγνώστης της, θα κολλήσεις από τις μαγικές λέξεις που βγαίνουν αβίαστα στα γραπτά της. Αν είσαι παλιός, καθε φορά που διαβάζεις καινούρια της ανάρτηση δεν γίνεται να μην σκεφτείς "Κέντησε πάλι τον λόγο η Μαρώ". Απλά υπέροχη.

Β4. Η Σίνα του Είμαι Παιδί.  Μια υπέροχα γλυκιά μανούλα-blogger με καρδιά Λιονταριού όπως πολύ εύστοχα σχολίασε η Γιωργία. Μια μανούλα τριών παιδιών (η μεγάλη κόρη ετών 17!) που παρόλη την γεμάτη καθημερινότητά της (εμείς με δύο τρέχουμε...σκέψουμε με τρία), βρίσκει πάντα χρόνο να μοιράζεται μαζί μας χιλιάδες έξυπνες, πρωτότυπες, γουστόζικες ιδέες και DIY αλλά και δικές της σκέψεις πολλές φορές. Είναι μια καθημερινή μας πλέον συνήθεια και αν δεν την επισκεφθούμε 1-2 φορές την ημέρα, δεν θα βγάλουμε άνετα τη νύχτα!  Η Σίνα την Κυριακή, μας καθήλωσε με την ιστορία της και το ξεκίνημά της στο χώρο της μπλογκόσφαιρας με το πρώτο της  blog Ατρησία Οισοφάγου όπου μέσα από αυτό μας μιλάει για τον βενιαμίν της οικογενείας, το γιό της Νικόλα και την πάθησή του.  Μια τεράστια περιπέτεια με αίσιο, ευτυχώς τέλος.  Το μπλογκ αυτό υπάρχει ακόμα για να βοηθάει γονείς παιδιών με την ίδια πάθηση να παλέψουν ευκολότερα και οι ίδιοι και να μην συναντήσουν τις ίδιες δυσκολίες και δυστοκίες που συνάντησε η ίδια. Με την άδειά της γράφω σήμερα γι'αυτό. Αν το επισκεφθείτε θα καταλάβετε γιατί την αποκαλέσαμε Λιονταρίνα στην ψυχή.  Πάρτε παράδειγμα λοιπόν ότι με τόλμη, δύναμη και ελπίδα μπορείς να καταφέρεις το αδύνατο!

Β5. Η Μαρία του Μεγαλώνω Μεγαλώνεις Μεγαλώνει που μεγαλώνει γερά παιδιά απο κούνια (σαν τη διαφήμιση του νουνού), τον Βαγγέλη και την Αθηνά! Το Μαράκι μας, η ήρεμη δύναμη, μια μινιατούρα που δεν φαίνεται πόσο χιούμορ έχει όταν την δεις, γιατί σου βγάζει κάτι σοβαρό.  Άμα ανοίξει όμως το στόμα της δεν γίνεται να μην γελάσεις και να μην την συμπαθήσεις. Στο blog της θα γελάσεις σίγουρα, θα χαρείς με τις όμορφες οικογενειακές στιγμές της, αλλά και θα κλάψεις όταν την πιάνει το σοβαρό της. 

Β6. Η Βέρα του Owl mommy! Είναι η Βέρα, η Βερούλα, το Βεράκι μας!!!! Η φοβερή coordinator που κατάφερε να μαζώξει 12 γυναίκες στην ώρα τους, στο σωστό σημείο, τη σωστή μέρα!  Mission impossible δηλαδή, όχι όμως για μία Δίδυμο ορεξάτη, φρέσκια και λαμπερή! Μια φατσούλα γελαστή με σγουρό μαλλί και κόκκινο κραγιόν ασορτί με τη ζακέτα. Σα να πετάχτηκε από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.  Μια φατσούλα που δεν γίνεται σου λέω να μην θες να αγκαλιάσεις, να γίνεις φίλη της και φυσικά να μην λατρέψεις! Η Βέρα μία από τις παλιές bloggers, που μας έφερε κοντά και χάριν αυτής έχει ξεκινήσει αυτή η υπέροχη μπλογκοπαρέα. Στο blog της θα δεις κάθε φορά τις κουκουβάγιες να φοράνε άλλα ρούχα, να στολίζονται για σχολείο, για ύπνο, για ταξίδι, για φαί, κλπ  Η κορούλα της η Αθηνούλα, την έχει κάνει μια μαμά-κουκουβάγια, εξού και το όνομα του blog της που σίγουρα θα αγαπήσεις.

Β7. Η Σοφία του ShareYourLikes.  Μία Σοφία που δεν γνώριζα την ύπαρξή της πριν την συνάντηση και ούτε που ξέραμε πως θα έρθει. Ήταν η έκπληξη της βραδιάς. Μία Σοφία με φοβερή ιστορία. Μια ακόμα ιστορία που μας καθήλωσε. Την  ιστορία της δημιουργίας του blog της μπορείτε να διαβάσετε στο post "Ο ήλιος βγαίνει πάντα".  Διαβάστε την και θα εμπνευστείτε.  Μια χαμογελαστή, δημιουργική και μες την γλύκα κοπέλα, με ένα υπέροχο blog, με φρέσκιες ιδέες για παιδιά, για μαμάδες, για οικογένεις, diy, γλυκά εδέσματα, διακόσμηση, χειροτεχνίες, δώρα και πολλά πολλά άλλα γουστόζικα που αν έχεις 1% στυλ δεν γίνεται να μην λατρέψεις! Το ShareYourLikes είναι πλέον από τα αγαπημένα μου!  Άσε που είμαστε και real γειτονάκια, γυρίσαμε μαζί και κανονίσαμε να περνάω να με κερνάει 2 κουταλιες γλύκα, 1 ποτήρι έμπνευση κ 2 κουπες αισιοδοξια!

Β8. Η Γιάννα μου του Blogolicious Editoriolista. H φιλία μας μετράει σχεδόν 15 χρόνια. Μια φοβερά ταλαντούχα, καλόκαρδη και γαλήνια κοπέλα που πάσχισα πολύ να παντρέψω (θύμα μου και αυτή) αλλά τελικά γλύτωσε και τον βρήκε μόνη της τον έρωτα!!!! Με τη Γιάννα παρόλο που είμαστε εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, έχουμε καταφέρει να ισσοροπήσουμε σε μια δυνατή και γλυκιά φιλία που έζησε τους γάμους μας, την κοινή μας εργασία αλλά και ανεργία, μαγικές διακοπές στο εξοχικό της, παρεξηγήσεις, συμφιλιώσεις αλλά πάνω από όλα κατανόηση, αλήθεια, σεβασμό, αγάπη.  Να ξέρετε ότι εκείνη ήταν η αιτία που ξεκίνησα το blogging.  Για το ταλέντο της σας μίλησα ήδη. Το blog της μες την μόδα, τις τάσεις αυτής και όχι μόνο! Ετοιμάζει τώρα κάτι καινούριο.... μπείτε γρήγορα να δείτε και να ψηφίσετε!!!!

Β9. Η Δήμητρα του For my Friends....μια χαζοχαρούμενη που όλο μιλάει αλλά εκείνη τη μέρα μουγγάθηκε και άφησε τις υπόλοιπες να μιλήσουν και αυτές λιγουλάκι:)

Β10. H Ασπασία του My Lovable Baby. Κυρίες και Κύριοι ιδού μία εκ των αδυναμιών μου. Έχω ξαναγράψει για την e-φιλία μας αλλά δεν γίνεται να μην μιλήσω και εδώ. Το τι λέμε στα e-mails που ανταλάσσουμε και τα δολοφονικά σχόλια που αφήνουμε η μια στην άλλη στα διάφορα ίχνη στη μπλογκόσφαιρα, δεν περιγράφεται. Εκτιμώ το χιούμορ της, το λόγο της, την οργάνωση και την τελειομανεία που την διακατέχει. Εκτός από αυτά όμως είναι και συναισθηματική, ευαίσθητη, δίκαιη, κουκλάρα, και σχεδόν δυό μέτρα(παρά κάτι)! Το blog της είναι κομψό, φρέσκο και στυλάτο.  Εκτός από τους σούπερ-ντούπερ διαγωνισμούς που διοργανώνει κάθε φορά και χρειάζεται να έχεις PhD για να λύσεις τους γρίφους (είναι και παιχνιδιάρα η άτιμη) και φυσικά FB (μπλιάξ), είναι και ένα γλυκό ημερολόγιο αποτύπωσης των εμπειριών, σκέψεων και στιγμών της ζωής της μαζί με την μικρή νεραϊδούλα της, την Δάειρα που την έχει κάνει τοσο ευτυχισμένη ώστε θέλει να διπλασιάσει και τριπλασιάσει την ευτυχία αυτή!!! Νομίζω θα καλωσορίσουμε μωρά το 2013!
 

Β11. Η Callie, η μία εκ των δύο Ανθομέλι sisters! Η άλλη είναι η Cathy. Ε λοιπόν ότι και να λέμε για τις αδελφούλες αυτές είναι λίγο. Θα μιλήσω και για τις δύο γιατί ξέρω ότι είναι το ίδιο μελιστάλαχτες, καλοσυνάτες, δημιουργικές, αυθεντικές, χρυσοχέρες και χαμογελαστές. Δεν είναι τυχαία η πρωτιά τους φέτος στα Greek blogs by Women στην κατηγορία Παιδί και Οικογένεια. Το δίδυμο συνώνυμο της επιτυχίας! Δεν γίνεται να είσαι γυναίκα-νοικοκυρά-μαμά και να μην βρεις χιλιάδες ιδέες και συνταγές που να μην πετύχουν από το blog τους! Εγώ πάντως έχω ανέβει πολλά επίπεδα νοικοκυροσύνης και οι Αφές Ανθομέλι είναι μία από τις αιτίες! Μελομακάρονα, κανελόνια, μπισκότα, cupcakes, κλπ είναι λίγα απο αυτά που έχω επιχειρήσει με εξαίρετα αποτελέσματα!!!!  Η Callie όπως ήρθε σαν χείμαρρος στη συνάντηση την Κυριακή και μας απογείωσε, έτσι χειμαρρώδης ήρθε την επόμενη ημέρα από το μαγαζί όπου εργάζομαι, μαζί με την πανέμορφη κόρη της να με καλημερίσουν!!!! Πώς γίνεται να μην κυλήσει η μέρα μου υπέροχα και να μην την βάλω στην καρδιά μου για πάντα?

Β12. Η Γιωργία του 4 seasons. Τελευταία λόγω θέσης καθίζησης αλλά από τις πρώτες στην καρδιά μου. Η Γιωργία ήταν για πολλές κοπέλες η έκπληξη της βραδιάς (όχι για μένα που την είχα ήδη γνωρίσει). Μέσα από τα γραπτά της που δεν γίνεται να μην σε συγκινήσουν, συγκλονίσουν, δακρύσουν, είχαν όλες φανταστεί μια κοπέλα εσωστρεφή, λιγομίλητη, μαυροφορεμένη ίσως, σαν άλλο κοριτσάκι με τα σπίρτα:)  Έλα όμως που η Γιωργία είναι μια ζωντανή, χαμογελαστή, πανέμορφη κοπέλα με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο και μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή.  Εκτός από το blog της 4 seasons, έχει δημιουργήσει και το Έχε Το Νου Σου Στο Παιδί που βοηθάει οικογένειες που έχουν ανάγκη, συγκεντρώνοντας τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια, βρεφικά είδη, κλπ.  Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις κάνοντας κάτι απλό, προσφέροντας ρούχα, παπούτσια και βρεφικά είδη που δεν χρησιμοποιείς πιά ή αγοράζοντας συσκευασμένα είδη (μακαρόνια, όσπρια, γάλατα, απορρυπαντικά, κλπ).

Αυτές ήταν οι Β12 υπέροχες, ξεχωριστές και λαμπερές bloggers!

Δεν προσπάθησε καμία κοπέλα από όσες έγραψαν σχετικές αναρτήσεις να μεταφέρει ένα ψεύτικο κλίμα όπως στις τηλεοπτικές εκπομπές όπου όλοι φιλιούνται και αγκαλιάζονται. Η ανάμνηση όλων ήταν 4,5 υπέροχες ώρες, χωρίς κόμπλεξ, ανταγωνισμούς, κακίες αλλά μόνο με αλληλεγγύη, σεβασμό και ειλικρίνεια.

via


Σαν άλλος Humphrey Bogart στην αξέχαστη Casablanca, φεύγω λέγοντας:



Εις το επανιδείν κορίτσια (παλιές αλλά και καινούριες που θα προστεθούν στην παρέα).

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Ατίθασα νιάτα

Θυμάμαι όταν ήμουν νέα, πολύ πολύ παλιά........



Εντάξει βρε παιδιά, μην πάτε τόοοοοοσο παλιά.......δεν είμαι και αντίκα:)  

Μιλάμε για την εποχή που ήμουν μεταξύ 13-18 ετών (δηλαδή την κιτς-ρετρό εποχή των 80s), με τα πολλά πάρτυ όπου χορεύαμε μπλουζ, rock&roll, παίζαμε "πλάτες" και "μπουκάλα" και περιμέναμε με ταχυκαρδία να σταματήσει η άτιμη η μπουκάλα σε μας και στο υπέροχο αγόρι που αγαπούσαμε κρυφά!  Περιττό φυσικά να σχολιάσω τα τραγικά χτενίσματα που είχαμε με τα κοκκοράκια που τα βλέπουμε τώρα στα παλιά μας άλμπουμς και γελάμε, καθώς και τα ρούχα με βάτες που ήταν τότε τόσο "in"!   Διαβάζαμε Μανίνα και Κατερίνα, είχαμε αφίσες του Ράλφ Μάτσιο, φορούσαμε κολώνια 4711 και λατρεύαμε τα All star μποτάκια μας αλλά και τα Dr. Martens.

Αθώοι που είμασταν τότε οι έφηβοι.  Σε αυτές τις ηλικίες δεν έβλεπες τα παιδιά να καπνίζουν, να βάφονται τόσο έντονα, να κρατάνε ένα φραπέ/freddo στο χέρι και να φέρονται σαν ενήλικες.  Πολλές φορές θυμάμαι, παίζαμε τα "μήλα" στο δρόμο παρόλο που είχαμε πιά θεωρητικά μεγαλώσει.  

Περνούσαν τα χρόνια, ενηλικιώθηκα, έβγαινα στα clubs με την παρεά μου.  Μια μεγάλη παρέα από αγόρια και κορίτσια (με πολλούς από αυτούς έχουμε ακόμα επαφή αν και έχουν αλλάξει οι ζωές μας).  Το πρωί σχολή, το βράδυ ξενύχτι.  Περνούσαν τα χρόνια, το πρωί δουλειά, το βράδυ ξενύχτι.  Πέρασαν τα χρόνια........κοιμάμαι από τις 10 και μη μου πεις να ξενυχτήσω και την άλλη μέρα να ξυπνήσω πρωί!  Τα βλέφαρα κλείνουν, το σώμα καταρρέει.  Γεράματα!


Ήμουν η πρώτη από την παρέα που έμαθα να οδηγώ. Ήταν πάντα το όνειρό μου. Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα μάθω να οδηγώ αμέσως μόλις ενηλικιωθώ.  Έκλεισα τα 18 την 9η Ιουνίου.  Την 10η είχα πάει να βγάλω δίπλωμα!  Μου πήραν οι γονείς μου κι ένα σαραβαλάκι το οποίο ξεπάτωσα για 3-4 χρόνια μέχρι που πήρα το πρώτο ΔΙΚΟ μου αμάξι με τα ΔΙΚΑ μου χρήματα.  Τι τράβηξαν αυτά τα καθίσματα του Nissan....  Αν είχαν στόμα να μιλήσουν θα βογγούσαν!  Όχι για τα πονηρά που σκέφτεστε αλλά γιατί στριμωχνόμασταν 6-7 άτομα στο σαραβαλάκι μου.  Τι γέλια κάναμε.  Τους μάζευα όλους για βόλτες και clubbing και μετά τους επέστρεφα στα σπίτια τους, περιμένοντας να μπουν μέσα κιόλας.  Γυρνούσα τελευταία πάντα αλλά δεν φοβόμουν. Ήμουν ατίθασο νιάτο (και η εποχή σαφώς καλύτερη).   Άλλες φορές παίρναμε πίτσες και μπύρες και σκαρφαλώναμε στο φάρο στη Μαρίνα Αλίμου και βλέπαμε τα κότερα και τη θάλασσα τραγουδώντας ή φλερτάροντας..."ο Κώστας σε γουστάρει" "Θέλεις να τα φτιάξουμε?" "Τα έχεις με κάποιον?" (μη βαράτε....αφου αυτά ήταν τα must της ηλικίας μας!).


Σαν ατίθαση νέα και εγώ, τις έκανα τις τρέλες μου. Αλίμονο κιόλας!  Δεν γίνεται να τις αναφέρω γιατί είμαστε και family-parenting blog και θα παρεξηγηθούμε.   Θυμάμαι έντονα ένα χειμωνιάτικο σαββατόβραδο, θα πηγαίναμε σε ένα μπαράκι στο κέντρο με την κολλητή μου (νυν κουμπάρα+νονά του γιού μου).  Ελεύθερες κι ωραίες (και ταπεινές!).  Κίνηση στην Πανεπιστημίου, ιδανική στιγμή για γκομενιλίκι δεξιά-αριστέρα με τα άλλα αυτοκίνητα (μην ακούω "τς τς τς" ....εσείς δεν τα κάνατε?), αλλά με κλειστά παράθυρα γιατί δεν ταίριαζαν τα τραγούδια που ακούγαμε με το καμάκι!  Είχαμε στη διαπασών το......."Ένα το χελιδόνι" (μας είχε πιάσει μια τρέλα τότε με τα αντιστασιακά)!    Σ'ένα από τα αυτοκίνητα ήταν δύο "τεκνά" με τζιπ!  Νέες και αθώες τότε (τονίζω αθώες), θαμπωθήκαμε.  Αρχίσαμε να μιλάμε με τα αγόρια (έχοντας αλλάξει μουσική φυσικά) και μας προσκαλούν για ποτό κάπου στην Κηφισιά. Πάμε και εμείς τα βούρλα.  Αρχίζουμε να συνομιλούμε, αποδεικνύονται τα "τεκνά" για "τα μπάζα".  Αδιάφορα πλουσιόπαιδα γύρω στα 30 που δεν είχαν δουλέψει ποτέ και τα μόνα τους ενδιαφέροντα ήταν οι γκόμενες, τα ρούχα και τα ακριβά αμάξια.  Ξενερώσαμε τόσο πολύ αλλά είμασταν και Κυρίες και δεν θέλαμε να τους παρατήσουμε χύμα.  Πάει τουαλέτα η Ελένη, παίρνει τη μαμά της τηλέφωνο, συνεννοείται και επανέρχεται.  Μετά από 10' χτυπάει το τηλέφωνο και Ω τι κρίμα...η γιαγιά της Ελένης έπαθε εγκεφαλικό και έπρεπε να πάμε εσπευσμένα στο νοσοκομείο (τις συγχωρεμένες τις γιαγιάδες μας τις είχαμε αρρωστήσει εκατό φορές όπως θυμάστε και σε ένα από τα προξενιά μου).

Οι δεκαετίες αυτές της ζωής μου ήταν από τις ομορφότερες.  Έχω τόσο πολλές αναμνήσεις που αν τις γράψω όλες θα έχουμε πάλι μια μεγάλη ανάρτηση (στο τσακ τη γλυτώνουμε)!  Σας αφήνω λοιπόν εδώ, στις δικές σας αναμνήσεις, να αναπολείτε τις δικές σας χρυσές δεκαετίες και να μου γράψετε αν θέλετε κάτι που θυμάστε έντονα από όταν ήσασταν πολύ νέες (τονίζω το "πολύ" γιατι πολλές είστε ακόμα πολύ νέες).  Εμείς οι υπόλοιπες όχι πολύ νέες ας μην πέφτουμε.....περνάει ακόμα η μπογιά μας! Τρίζουν τα πατώματα στο διάβα μας! Αμ πως!).

Κλείνω, αφιερώνοντάς σας δύο αγαπημένα κομμάτια των παιδιών μου αλλά και δικά μου από εκείνες τις εποχές.  Όπως πολλές από εσας τις μανούλες, έτσι και εμείς, καθόμαστε και βλέπουμε τραγούδια και video clips στο you tube με τα παιδιά και μετά χτυπιόμαστε στο χορό κάνοντας και φιγούρες!  Ο μπαμπάς μας δεν συμμετέχει, μας κοροιδεύει και με τραβάει βίντεο για να με εκβιάζει ότι θα τα ανεβάσει στο you tube!

Αγαπημένο της Αναστασίας γιατί βλέπει ασκήσεις που κάνει στην ενόργανη και λατρεύει τη μουσική και το χορό, το What a feeling.


Αγαπημένο του Παναγιώτη που μου το ζητάει ως εξής "Μαμά, βάλε μου αυτό με τους τρεις μαλλιάδες που περπατάνε και τραγουδάνε Στέιν Λαλάϊν".



Σας εύχομαι έναν υπέροχα ρομαντικό και ηλιόλουστο Φλεβάρη!!


Photos via, via, via, via, via, via, via